(Nieuw) Roden - Alsof het zo had moeten zijn. Terwijl iedereen in Roden al rekende op een winnaar uit Zwolle of Helmond, scheurde ineens Patrick van der Duin met een verpletterende eindsprint over de Brink, waarmee hij de Lus van zijn eigen Roden won.

Het was het mooiste scenario dat de organisatie van de Lus van Roden zich kon wensen. De enige van de circa zeventig renners die uit het eigen dorp kwam, won het beroemde rondje door het Noord-Drentse dorp. Het was ook het mooiste wat Van der Duin zelf kon bedenken. ,,Als klein kind wilde ik bij de mannen horen die hier dit rondje reden. En natuurlijk droomde ik ervan om de Lus eens te winnen. Nu sta ik hier met de bokaal. En ja, het is wat ik als kind ooit hoopte dat het zou zijn: echt fantastisch!’’

Bij het ingaan van de laatste ronde hield niemand nog rekening de man die in Roden opgroeide, in Nieuw-Roden woonde, maar sinds enkele dagen staat ingeschreven in de stad Groningen, waar hij gaat beginnen aan de studie Voeding en Diëtetiek. Van der Duin had zijn beste krachten al verspeeld, zo leek het, in een vroege vluchtpoging die lang stand hield. De Babydump-renner had veel kopwerk gedaan in die sterke kopgroep met Vlasman-rijder Roy Eefting en de Destil/Jo Piels-renners Jeff Vermeulen en Joey van Rhee, die met nog 37 ronden te gaan het trio moest laten gaan.

Machtige spurt

Stukje bij beetje kwam het peloton echter dichterbij en zo’n vijftien ronden voor het einde was het gat gedicht. Daarna ging de Zwollenaar Martijn Knol op avontuur. Hij pakte een maximale voorsprong van ongeveer 10 seconden, maar bleef wel lang aan kop.

Uit het groepje dat zich achter hem vormde, nog kort voor het peloton, stak Helmonder Twan Brusselman uiteindelijk over. De twee leken bij het ingaan van de laatste ronde uit te maken wie de Lus zou winnen, maar wilden in die laatste ronde niet voor elkaar werken, waarna het hele pak weer bij elkaar kwam.

Van der Duin, zich in de laatste ronden weer voorin had genesteld, stak met een machtige spurt de Brink in en bleef Johan Knol en Arjan Stroetinga net voor, in een heerlijke haag van Roder gejuich vanaf de biertafels bij etablissementen De Pompstee en Onder de Linden.

Videoverslag RTV Drenthe



Blessures

Zijn zege moest van ver komen, maar ook lichamelijk had Van der Duin het niet makkelijk gehad na zijn verrassende overwinning in de Wielermeerdaagse Noordenveld-Westerkwartier. In de Slag om Norg was hij gevallen, bij een koers in België was hij uitgevallen vanwege de gevolgen daarvan: een pijnlijk bekken, een zere rug. ,,Maar ik voelde me nu weer sterk. Ik was ook misschien wel de sterkste vandaag, al verbaasde ik het mij ook dat ik nog zo hard kon sprinten. Man, wat een mooie overwinning, dit.’’

Buiten de schijnwerpers reden ook Kjeld Nuis en Lieuwe Westra mee. Beiden haalden de honderd kilometer niet. De schaatswereldkampioen op de 1000 en de 1500 meter moest al na twee ronden opgeven vanwege een gebroken versnellingsmechaniek en Westra hield het met nog zo’n dertig ronden te gaan voor gezien. ,,Heerlijk om weer zo’n rondje te rijden’’, zei de Friese wielerprof die in januari plots stopte vanwege een depressie. ,,Maar dit gaat me nog even te hard. Ik wil rustig aan opbouwen en moet morgen aan de bak in Klazienaveen.’’ Daar meldde Westra zich zondag voor de triatlon, de nieuwe liefde van de sportman uit Tijnje.

Als de koning van Roden nam Van der Duin na afloop alle felicitaties in ontvangst en genoot daar zichtbaar van. Of hij nog hoopt op een prof-avontuur? ,,Daar ben ik al jaren mee bezig, maar ik heb gemerkt dat ik me misschien niet teveel daarop moet focussen’’, zei de 21-jarige renner. ,,Daarom ga ik ook studeren. Ik denk dat het goed is dat ik iets naast het wielrennen doe. Wie weet wat dat oplevert.’’
Bron Dagblad van het Noorden. . Foto's© Roel Lubbers . Hoofdfoto Patrick met zijn trotse vader Aljan van der Duin