INGESTUURD - 75 jaar geleden hadden de mensen bijna niks, wat ze wel hadden, was angst, veel dood en verderf. Ze hadden ook een beetje hoop, hoop op bevrijding.
Wc papier was wel het laatste waar ze aan dachten, gok ik. sommige hadden geluk, die hadden elkaar nog, wat een rijkdom.

sommige gaven hun leven voor Nederland, die mensen zullen hoogstwaarschijnlijk nu van boven toe kijken en hun hoofd schudden. (dat beeld heb ik er bij)
Ook de generatie die de verschrikkingen van de oorlog hebben meegemaakt en dit nog meemaken, wat zal er door hun koppies gaan, vraag ik mij wel eens af.

En nu, het rijke luxe en vooral verwende Nederland, waar sommigen een ander niks gunt,
vooral geen wc papier naar het schijnt. Waar men boodschappen doet voor een half jaar of iets in die trant, waar men broden inslaat alsof de bakkers gaan staken.
Waarbij men gewoon helemaal van het paadje is en niet meer helder kan nadenken, terwijl de supermarkten gewoon open blijven en de chauffeurs gewoon door blijven rijden om ons te kunnen voeden, hulde voor al die mensen.

Waarbij er ook nog mensen in armoede leven, om wat voor reden dan ook. Die maar van heel weinig per week moeten rond komen en niet de luxe hebben om groot in te slaan.
Of de oudjes die er alleen voor staan er niet meer uit kunnen, en je zult maar over de 80 zijn! Je zult maar ziek zijn, wat voor ziekte dan ook, dan ben je mooi de sigaar en ben je blij met de zorg. Ook zeker hulde voor die mensen in de zorg, die gaan ook maar gewoon door en komen dan ook nog eens in een lege supermarkt, zonder wc papier. Niemand zit hier op te wachten maar het is wat het is.

Vroeger hé, hoe vaak zijn die woorden in onze jeugd wel niet voorbij gekomen, tot vervelens toe maar wat hadden ze gelijk met die woorden.
Ik snap de woorden van Rutte wel, let een beetje op elkaar.