De bezoekers van Alzheimer Café Noordenveld hingen donderdagavond aan de lippen van Gerdien Breimer. Gerdien is schrijfster van het boek Patat en Pavlov en beschrijft in haar boek wat zij als dochter ervaart en beleeft tijdens de bezoeken aan haar moeder Roelien die de ziekte van Alzheimer had.

Ze nam de gasten mee in de periode dat bij haar moeder de eerste verschijnselen van vergeetachtigheid en argwaan tot uiting kwamen. Wat had ze op een gegeven moment graag de diagnose Alzheimer gehoord: het had onderling veel meer openheid gegeven.

Later ging Gerdien in op de fase dat Roelien in het verpleeghuis was. Gerdien en haar partner bezochten ‘ons moeders’ vaak, maar waren er ook voor de andere bewoners. “Elk mens is uniek, zo ook elk mens met dementie: ze verdienen allemaal aandacht en het gevoel dat ze er mogen zijn”. Ze zochten aansluiting bij de mensen met dementie en deden dit met pim-pam-petspelletjes, het samen zingen van oude liedjes en het spelen van een kerstspel waarin, omdat dit poppetje voor handen was, ‘Bartje’ een hoofdrol speelde.

Gerdien sprak met veel warmte, passie en respect, ging op dezelfde wijze in gesprek met mensen en las zo nu en dan voor uit haar eigen boek. Het was dan ook niet vreemd dat een gast haar de volgende woorden meegaf: “Dank voor uw openhartige lezing. Ik ervaar u als een buitengewoon lerares ‘hoe ga je met mensen met dementie om’ op een extreem waardige wijze. Respect.”

Tekst/foto© Gretha vd Veen