Roden – Het is koud deze zaterdagmiddag, een beetje mistig met gelukkig niet al teveel wind. We gaan goed ingepakt naar het sportpark van Roden aan de Norgerweg, de camera en het notitieblokje in de rugzak. Na gisteren foto’s en een verslag te hebben gemaakt van de op dit moment sterkste damesteam van Nederland in de zaal eredivisie namelijk KTP Nieuw Roden, gaan we vandaag verslag doen van de wedstrijd van de talenten van het jongste meisjesteam van de voetbalvereniging Roden. De bedoeling is om met name een aantal foto’s van ons buurmeisje Isa te maken, belofte maakt schuld. Aangekomen zien we dat de meisjes al begonnen zijn met de warming up op het door de kou wit uitgeslagen gras. Ondanks de barre omstandigheden zijn er toch veel ouders en supporters op deze wedstrijd afgekomen, waarvan een aantal dusdanig zijn ingepakt dat ze zo kunnen deelnemen aan een poolexpeditie. Desgevraagd door coach Wim Sloterwijk of trainster Danique Trip nog een tip heeft, zegt ze: nog meer bewegen! Ze heeft gelijk, als je niet oppast bevries je en loop je kans dat je spieren het begeven.

Dan is het tijd om aan de wedstrijd te beginnen, de scheidsrechter moet nog even wachten op het uitpakken van de speelsters. Heel slim gebeurt dat op het allerlaatste moment. Het is duidelijk dat er echte bikkels spelen bij dit meisjes team van Roden, een aantal beginnen aan deze wedstrijd met blote benen. Beide teams beginnen fanatiek aan de wedstrijd, opgezweept door de coaches van beide partijen aan de kant. De wedstrijd is fel en er wordt voor iedere vierkante meter gestreden, het gaat vaak schouder aan schouder, maar het wordt nooit gemeen. De scheidsrechter heeft een gemakkelijke middag, hij hoeft het spel eigenlijk alleen te onderbreken voor een sporadisch buitenspel. Ondanks de inzet van beide partijen zijn er in de eerste helft voor beide doelen weinig gevaarlijke situaties. En als het nodig is grijpen de keepers resoluut in, opvallend is dat de keepster van Marum begrijpelijk gewoon haar winterjas heeft aangetrokken. Ga daar maar staan in deze Siberische omstandigheden. Het blijft uiteindelijk bij een 0 – 0 stand als de scheidsrechter fluit voor de rust. De speelsters kunnen gaan rusten en enigszins opwarmen in de kleedkamers, voor de ouders en supporters is de kantine gesloten daar de goedheilig man een feestje viert met de F-jeugd van Roden. Gelukkig wordt er wel thee en koffie geschonken die de inwendige mens toch enigszins verwarmen.

De meisjes van Roden hebben zin in de tweede helft en komen vrolijk als eerste uit de kleedkamer. Het beeld van de tweede helft is niet echt anders dan de eerste helft, geen van beide partijen lijkt een beslissing te kunnen forceren. Aan het einde van de tweede helft lukt het Roden om Marum wat meer onder druk te kunnen zetten. Marum komt er even niet echt meer uit, in deze fase krijgt Roden dan ook een aantal hoekschoppen. Uit één van deze hoekschoppen is het dan ineens zomaar raak, vanuit een chaotische situatie voor het doel van Marum is het Veere Jansen die de ban breekt en onhoudbaar de bal binnen schiet voor de 1 – 0. De meisjes van Roden gillen het uit van vreugde en zijn zo blij met dit doelpunt, Veere wordt omhelst van alle kanten. Ook aan de kant wordt dit doelpunt luidruchtig gevierd. De treurnis bij Marum is immens, wat anders kun je verwachten de beleving van deze meisjes is zo groot, het deed tot zover echt niet onder voor Roden. Marum probeert gelijk wat terug te doen, het heeft gelijk een goede kans, maar de keepster van Roden in de tweede helft duikt bij het schot richting de vrije hoek katachtig op de bal. Dan een lange bal vanuit de verdediging op de snelle Renée Pruim. Vanaf de eigen helft stormt ze richting het doel van Marum, wanhopig wordt ze achtervolgd door twee verdedigers van Marum. Renée is echter sneller met de bal aan de voet dan haar achtervolgers. Net binnen de 16 meter haalt ze uit voor een alles verwoestend schot. De wedstrijd is beslist, de bal vliegt voorbij de in het niets grijpende keepster van Marum in het bollende net. De vreugde van de meisjes van Roden kent nu echt geen grenzen meer, de overwinning van Roden lijkt nu een feit met dit doelpunt in de laatste minuten van de wedstrijd. De moeder van Renée viert het doelpunt met een dansje aan de kant, haar vreugde is zeker net zo groot als van haar dochter en het team. Niet lang daarna fluit de scheidsrechter voor het einde van de sportieve wedstrijd. De meisjes van Roden mogen echt wel trots zijn op deze verdiende overwinning waar ze zo hard voor hebben gewerkt. De felicitaties gaan dan ook uit naar de gedreven coaches en trainers van deze meisjes. Hopelijk is het buurmeisje tevreden met de naar schatting 450 foto’s.

Tekst/foto's© Anne Takens